Runderen

Geschiedenis
De meeste runderrassen die wij op dit moment kennen zijn voortgekomen uit een lang domesticatieproces van de oeros (wild rund). De koeien en kalveren waren roodbruin, en de stieren waren zwart van kleur. beiden hadden grote hoorns van soms wel 80 centimeter lang, waarmee zij zichzelf konden verdedigen tegen predatoren. De oeros leefde in bijna heel Europa met uitzondering van Scandinavië.

Effect van runderbegrazing
Runderbegrazing heeft vele voordelen. Runderen vormen met hun graasgedrag het landschap en brengen structuur en variatie aan. Ook krijgt men geleidelijkere overgangen van bijvoorbeeld kruidenrijk grasland naar bos en een afwisselend mozaïklandschap met her en der ruimte voor ruigtes zoals bramenkoepels. Deze bramenkoepels zijn weer nestgelegenheid voor bijv. vogels. De opengetrapte plekken zijn op hun beurt weer een ideale kiemplaats voor verschillende soorten planten. Runderen zorgen door hun mest en vacht ook voor de verspreiding van zaden van bepaalde plantensoorten. Ook trekt de mest en runderen zelf enorm veel insecten aan. Hiernaast is het rund een echte sloper. Met de juiste graasdruk zijn ze in staat om dichte plekken zoals bijv. struweel en bos open te breken, waardoor er weer ruimte ontstaat voor de ontwikkeling van grazige vegetaties.

Toepassing
Onze runderen

Schotse Hooglander
De Schotse Hooglander is een robuust en karakteristiek runderras dat oorspronkelijk uit de Schotse Hooglanden komt. Deze runderen zijn bekend om hun lange, golvende vacht, brede horens en het vermogen om zich aan te passen aan extreme weersomstandigheden. Ze staan bekend om hun rustige en vriendelijke aard, waardoor ze erg goed samen gaan met bezoekers van natuurterreinen, ondanks hun indrukwekkende hoorns.

Galloway
Een Galloway is een runderras dat afkomstig is uit het westen van Schotland, meer specifiek de Galloway-regio, waar het zijn naam aan ontleent. Het ras is bekend om zijn hardheid en rustige aard. De Galloway wordt vaak gezien als een van de oudste Britse rassen, met een geschiedenis die meer dan 1000 jaar teruggaat. Ze zijn zelfredzaam en maakt ze daarom uiterst geschikt voor het beheer van natuurterreinen.